یخ قطب شمال سریعتر از حد انتظار ذوب می شود – و مقصر می تواند گرد و غبار باشد

جاه طلب ترین سفر ناسا تاکنون غلظت های شگفت آور ذرات یخ در ابرها را بر سر گرینلند نشان داده است ، سرنخی که می تواند به توضیح اینکه چرا یخ قطب شمال حتی سریعتر از آنچه پیش بینی شده است ذوب شود.
“قطب شمال سریعتر از هر جای کره زمین در حال تغییر است ، بنابراین سوالی که ما در اینجا می خواهیم در اینجا بپرسیم این است: قطب شمال به سرعت تغییر خواهد کرد – یا واقعاً سریع؟” پاتریک تیلور ، معاون مجری مأموریت علمی معروف به Arcsix ، برای آزمایش تعامل آئروسل Cloud Arctic Radiation Cloud ، در مقابل Space.com.
این مأموریت جسورانه در یکی از مسحور کننده ترین مناطق جهان شامل ناوگان کوچکی از ابزارهای پر شده با ابزارهایی از جمله ناسا C-130 و P-3 Orion برای فرار از طریق ابرهای قطب شمال و قرار دادن کلاه ها در شکاف در آبهای Iceberg در زیر بود. در حالی که دانشمندان آژانس هنوز در حال مطالعه داده هایی هستند که تابستان گذشته جمع آوری شده است ، آنها می گویند در حال حاضر مشخص است که گرد و غبار خشکسالی در معرض گرینلند در حال ذوب یخ های آسیب پذیر دریا در مناطق شمالی جهان است.
این مانند یک بازخورد خودگردان است که به معنای خطر برای یکی از آسیب پذیرترین مناطق کره زمین است.
Arcsix چگونه کار می کند
هواپیمای Arcsix در تابستان سال 2024 از ماه مه تا 25 ژوئیه پرواز کرد ، هنگامی که یخ های دریای فصلی در حال چرخش کامل بود. انتظار می رود این تیم حدود 11.5 فوت ضخامت (3.5 متر) یخ پیدا کند. در عوض ، آنها ضخامت تنها 7.2 فوت (2.2 متر) را دیدند. Linette Boisvert ، رهبری Cryopher Arcsix ، به Space.com گفت: “برای تداخل در این واقعیت که این یخ دریایی بیشتر در شمال گرینلند به اندازه همیشه پایدار نیست.”
قطب شمال از زمان سوابق ماهواره ای در سال 1979 حدود 12 ٪ از یخ های خود را از دست داده است ، معادل حدود 1.16 میلیون مربع یخ (3 میلیون کیلومتر مربع) ، منطقه ای بزرگتر از آلاسکا ، کالیفرنیا و مونتانا.
ناسا Arcsix را منتشر کرده است تا بفهمد یخ دریا در قطب شمال چه مدت باقی مانده است ، و تابستان پرواز “جامع ترین مجموعه یخ های دریایی ، ابر ، اشعه و اندازه گیری های ذرات معلق در هوا که تاکنون در قطب شمال جمع آوری شده است” داده است.
جمع آوری داده های بسیار در چنین مکان از راه دور ، یک چالش بسیار برای تدارکات بود ، که به یک تیم نیاز داشت ، آنقدر بزرگ که ناسا مجبور شد فضای اضافی را در یک هواپیمای فضایی استخدام کند تا بارها و تحویل های اضافی را تحویل دهد. کریستینا مک لوسکی ، آب و هوا در مرکز ملی علوم جوی ، در مقابل Space.com گفت: “من لرز می زنم ، من فقط در مورد آن فکر می کنم.” یکی از پروازهای حمل و نقل به پایگاه فضایی PITIK در شمال شرقی گرینلند حمل پرچم ناسا ، هدیه ای از نیروی فضایی ایالات متحده به فرمانده پایه ، که آن را با افتخار در کافه پایه و یک مرکز جامعه نشان داد.
برای اندازه گیری ضخامت یخ ، ناسا شناورها را با دماسنجهای متصل به شکاف بین یخ شناور آزاد کرد. این یک عمل دشوار بود: برخی از شناورها توسط کوه های یخ شکسته شدند ، در حالی که برخی دیگر توسط حیوانات کنجکاو تهدید می شدند – که یکی از دلایل نقاشی شناورها به رنگ سفید است.
تیلور می گوید: “اگر آنها را به رنگ متفاوتی تبدیل کنید ، خرس های قطبی به آنها جذب می شوند و آنها را از بین می برند.” وی گفت ، با گذشت زمان ، شناورهای بازمانده داده های ارزشمندی را ارائه می دهند.
چرا گرد و غبار؟
مدل های آب و هوا – ارزیابی های علمی در مورد چگونگی تغییر آب و هوای زمین در آینده – روی ابر رایانه هایی کار می کند که هر روز با تشکیل و منحرف شدن ابرها در سراسر جهان ، باید مقادیر عظیمی از داده ها را پردازش کنند. یکی از جنبه های این مدل ها به ذرات موجود در ابرها اشاره دارد که گاهی اوقات فقط نانومتر هستند که باید در کل سطح زمین اندازه گیری و اندازه گیری شوند.
مک لوزی می گوید: “مقیاس هایی که باید درک کنیم دیوانه هستند.” “ابرها فریبنده ترین چیزهای روی کره زمین هستند. من آنها را به عنوان روشی که همه چیز جمع می شود می بینم.”
دانشمندان ناسا ، که هفت سال به دنبال داده های ماهواره ای هستند ، قبلاً دریافتند که 4.5 ٪ از ابرهای زیر 15 درجه سانتیگراد (59 درجه فارنهایت) هنگام غبار آلود از یخ به یخ تغییر کرده اند. دانشمندان ابرهای حاوی 93 پودر نانوگرم را در هر متر مکعب در نظر گرفته اند – اما انتظار می رود نتایج مأموریت ARCSIX غلظت های بسیار بالاتری از گرد و غبار را نشان دهد.
تیلور می گوید: “ما در تلاش هستیم تا بفهمیم که چرا این همه یخ ها را در ابرها پیدا می کنیم.” “جواب می تواند به دانشمندان کمک کند تا سرعت ذوب قطب شمال را درک کنند.”
ابرها نشان دهنده نور خورشید و کاهش سرعت ذوب یخ ، محافظت از قطب شمال است. بلورهای یخی ابرها را بزرگتر و لاغر تر می کنند تا از بین بروند و یخ را در برابر اشعه خورشید داغ آسیب پذیر می کنند. اما یخ را نمی توان در ابرها تشکیل داد بدون اینکه به چیزی چسبید. این جایی است که گرد و غبار می آید و نوعی “دانه” یا “هسته” را برای تشکیل یخی در اطراف فراهم می کند.

مقصر گرینلند است؟
دانشمندان ناسا فرض می كنند كه هرچه یخ در حال خروج است ، بیش از خشکسالی در معرض گرینلند گرد و غبار پرتاب می شود ، كه سپس با وزش باد شدید به سمت شمال منتقل می شود تا ذرات یخی در ابرهای فوق تشکیل شود. سپس این ابرهای سنگین سریعتر ناپدید می شوند و بیشتر در معرض یخ قطب شمال قرار می گیرند و ذوب را تسریع می کنند.
بویزرت می گوید: “یخ دریا در شمال گرینلند در ماه های تابستان افتتاح غول پیکر داشت.” “ما معتقدیم که این ناشی از هوای واقعاً گرم و مرطوب است که از طریق تنگه فریم ،” گذرگاه بین گرینلند و Swapard ، “بالا و به قطب شمال”.
تجزیه و تحلیل بیشتر از داده ها انتظار می رود که تیمی که انتظار می رود آن را روشن کند تا چقدر سریع قطب شمال یخ خود را از دست بدهد.
جولیا اشمیل ، دانشمند آلمانی که متخصص در ذرات معلق در هوا و تعامل ابری آنها در مقابل Space.com است ، گفت: “به همین دلیل این نتایج بسیار مهم هستند زیرا آنها به تعیین میزان کریستال های یخ کمک می کنند و ما می توانیم آن را در مدل های خود بگنجانیم تا درک کنیم که چگونه ابرها تغییر خواهند کرد.”



